Van droom naar beweging: Aksel Cijntje brengt Curaçao letterlijk in beweging

Toen Aksel Cijntje in december 2025 een container met sporthulpmiddelen naar Curaçao stuurde, kwam een langgekoesterde droom uit. Maar voor hem voelde dat moment niet als een eindpunt, eerder als het begin van iets groters. Want pas toen hij daar aankwam en met eigen ogen zag wat er gebeurde, besefte hij echt waarom hij dit doet. “Je zag het meteen aan hun gezichten. Ze waren zó blij, geëmotioneerd. Ze wilden niet eens meer van de fietsen afkomen,” vertelt hij. “De voorzitter van de vereniging vertelde dat ze van twee keer per week trainen nu al naar vier keer per week zijn gegaan, omdat er meer kinderen bij zijn gekomen. Vlak daarna kwam de vraag of ik nog meer fietsen kon sturen. Toen dacht ik: ja, dit is precies waarom ik dit doe.”

Wat het extra bijzonder maakt, is dat dit project niet begon met grote budgetten of organisaties achter zich, maar met doorzettingsvermogen en creativiteit. Met prijzengeld van school en een extra cheque ging Aksel zelf op zoek naar handbikes, die hij via Marktplaats en met hulp van anderen voor een fractie van de prijs wist te regelen. Daardoor kon hij met relatief weinig middelen toch een groot verschil maken. Nadeel is wel dat zijn hele balkon nu vol staat met hulpmiddelen die ook nog naar Curaçao verscheept moeten worden, en daarvoor is hij nog op zoek naar hulp. 

Suikerepidemie

Tegelijkertijd werd hij op Curaçao geconfronteerd met een realiteit die hem raakte. Door een suikerepidemie mist 1 op de 10 mensen(ouderen) een been zegt hij, terwijl goede hulpmiddelen schaars zijn. Rolstoelen zijn vaak oud of kapot, en in revalidatiecentra worden rolstoelen onderling gedeeld of zijn simpelweg niet beschikbaar. Veel mensen blijven daardoor thuis, niet alleen vanwege praktische beperkingen, maar ook door schaamte. “Ze worden bijna kluizenaars,” zegt Aksel. “Terwijl juist bewegen en samenkomen ervoor zorgt dat je je weer iemand voelt.” Dat besef werd voor hem nog persoonlijker toen een jongere hem aansprak en zei: “Jij bent mijn inspiratie.” Het is een zin die hem is bijgebleven, juist omdat hij zelf ook een weg heeft moeten afleggen.

Gevangenisbezoek

“Dat ik in een rolstoel zit, was nooit mijn droom, maar ik heb geleerd dat ik er wel iets mee kan doen,” vertelt hij. “En als ik daarmee anderen kan helpen, dan is dat het waard.” Die gedachte vormt inmiddels de basis voor alles wat hij doet. Hij geeft presentaties, denkt na over nieuwe projecten en ziet zelfs kansen op plekken waar je ze misschien niet direct verwacht, zoals in de gevangenis op Curaçao, waar gedetineerden opleidingen volgen en volgens hem een rol kunnen spelen in het opknappen van rolstoelen voor anderen. Het laat zien hoe breed zijn missie inmiddels is geworden, want voor Aksel gaat het allang niet meer alleen over sport. Het gaat over zelfstandigheid, gezondheid, eigenwaarde en vooral over meedoen in de maatschappij— iets wat voor veel mensen met een beperking daar allesbehalve vanzelfsprekend is, zeker voor kinderen die niet naar aangepaste scholen kunnen en soms moeten rondkomen van maar een uitkering van zo’n 250 gulden per maand. Daardoor sta je vanaf jonge leeftijd op achterstand. 

Zijn eigen weg

Zelf vond Aksel zijn kracht in handbiken, een sport die hem niet alleen fysiek sterker maakte, maar ook mentaal richting gaf. Hij is nu deel van de UMCG Handbike-Team in Groningen. Niet omdat hij wil winnen, maar omdat het hem heeft geleerd dat elke draai vooruit een overwinning is op gisteren en dat zijn enige echte tegenstander hijzelf is. Die mindset neemt hij mee in alles wat hij doet, van zijn deelname aan de HandbikeBattle  tot de projecten die hij opzet. Een belangrijk onderdeel daarvan is zijn stichting You Are A Hero, die hij eerder moest stopzetten, maar die hij nu opnieuw wil opbouwen om zijn plannen verder te realiseren. Met die stichting wil hij zich blijven inzetten voor mensen die afhankelijk zijn van hulpmiddelen, en vooral voor het creëren van kansen die er nu nog niet zijn. “De fundering ligt er,” zegt hij. “Nu is het een kwestie van de juiste mensen bij elkaar brengen en verder bouwen.”

En die wielerbaan..?

Als hij vooruitkijkt, durft hij groot te dromen. Hij ziet een toekomst voor zich waarin hij op Curaçao een wielerbaan heeft opgezet. Het moet een plek worden waar mensen met en zonder beperking samen kunnen trainen en wedstrijden kunnen rijden, een plek waar sport verbindt en waar iedereen zich onderdeel voelt van een team. “We mogen de hoop niet opgeven. Ik ga in het dichte bos een pad maken, en dat zal geen makkelijke weg zijn.” Maar één ding is voor Aksel duidelijk: opgeven was nooit een optie.

Aksel begon in z’n eentje. Inmiddels groeit het uit tot iets dat groter is dan hijzelf.

Kom jij aanhaken? Ontdek jouw volgende stap via Uniek Sporten en doe mee. Want meedoen = winnen.